Rzęsistek pochwowy

Rzęsistek pochwowy

Posted by redaktor | Tags: Układy moczowy i płciowy |

Rzęsistek pochwowy

Trichomonas vaginalis to pierwotniak, czyli mikroskopijny jednokomórkowiec zdolny do wykonywania wszystkich czynności życiowych. Ma dobrze rozwinięty aparat ruchu - pięć poruszających się wici i błonę falującą. Rozmnaża się przez podział. Jego miejscem bytowania jest najczęściej u kobiet pochwa, kanał szyjki macicy i pęcherz moczowy, a u mężczyzn - cewka moczowa, gruczoł krokowy i pęcherzyki nasienne.

Rzęsistek pochwowy to pierwotniak pasożytujący w organizmie człowieka. Powoduje rzęsistkowicę (trichomonadiosis) - chorobę dróg moczowo - płciowych o ostrym bądź przewlekłym przebiegu.

Do zarażenia dochodzi najczęściej drogą płciową. Możliwe jest też zakażenie pośrednie - poprzez używanie wspólnych ręczników, przyborów toaletowych, bielizny pościelowej, urządzeń sanitarnych. Rzęsistek pochwowy przeżywa w kroplach nie wyschniętej wydzieliny chorej osoby i stanowi źródło zarażenia. Wyposażony w znakomite narządy ruchu, szybko przedostaje się do pochwy, następnie do szyjki macicy. W niektórych przypadkach może kolonizować macicę, a nawet jajowody. Dociera również przez cewkę moczową do pęcherza moczowego.

U mężczyzn pierwotniak ten przenika do gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych z worka napletkowego przez cewkę moczową. Może też dostać się do pęcherza moczowego.

Ponieważ rzęsistek pochwowy jest pierwotniakiem aktywnie się poruszającym, rzęsistkowica ograniczona tylko do jednego narządu występuje rzadziej niż rzęsistkowica wieloogniskowa - zajmująca np. pochwę, cewkę moczową oraz szyjkę macicy.

Przebieg zakażenia

Po zarażeniu się rzęsistkiem pochwowym najczęściej dochodzi do ostrego stanu zapalnego (np. pochwy), który nie leczony przechodzi w zapalenie przewlekłe, a następnie w przewlekłe utajone.

Objawy chorobowe występujące w ostrej postaci rzęsistkowicy to przede wszystkim upławy (wydzieliny z dróg rodnych): bardzo obfite, pieniste, cuchnące, o barwie przeważnie żółtej lub zielonkawej, a także świąd, pieczenie, ból w okolicy krocza, podrażnienie sromu i pochwy. Gdy do infekcji dróg płciowych dochodzi zarażenie dróg moczowych, może wystąpić pieczenie, częstomocz, parcie na mocz, a nawet bolesne oddawanie moczu oraz bóle w podbrzuszu.

Bezobjawowe nosicielstwo

Rzęsistek pochwowy może bytować w sposób bezobjawowy np. w gruczole krokowym mężczyzny i stanowić źródło zakażenia dla kobiet.

Do zarażenia partnerki dochodzi przez wydzielinę gruczołu krokowego i zainfekowane nasienie. U kobiet w stadium utajonym przewlekłym również brak jest klinicznych objawów infekcji. Trichomonas vaginalis może znajdować się w pochwie przez wiele lat bez objawów chorobowych. Jednak taki stan utajenia może w każdej chwili ulec zaostrzeniu. Wiąże się to z możliwością zarażenia partnera seksualnego.

Trochę statystyki

Częstość występowania rzęsistkowicy jest zmienna. Osoby mające stałych partnerów seksualnych i znajdujące się pod dobrą opieką ginekologiczną chorują rzadko. Natomiast schorzenie to występuje aż u 50% osób nie przestrzegających higieny i często zmieniających partnerów seksualnych.

Powikłania rzęsistkowicy

Zakażeniom rzęsistkiem towarzyszą zazwyczaj zakażenia bakteryjne i grzybicze (np. Candida albicans). Przewlekła nie leczona rzęsistkowica może powodować niepłodność oraz być przyczyną powikłań ciążowych.

Rozpoznanie

Podstawą rozpoznania jest wykrycie badaniem mikroskopowym pasożytów w odpowiednio pobranym i przygotowanym materiale biologicznym (wydzielina pochwy, cewki moczowej, osad moczu).

Mężczyźni też mogą być zarażeni

U mężczyzn dochodzi do zapalenia napletka i żołędzi, a następnie cewki moczowej. Zakażenie cewki przebiega zwykle łagodnie. Może jednak przejść w stan ostry z obfitym ropnym wyciekiem z cewki moczowej. Towarzyszy mu świąd, ból cewki moczowej, częstomocz i pieczenie podczas oddawania moczu. Czasami do ostrego stanu zapalnego cewki moczowej dołącza się ostre zapalenie gruczołu krokowego z bolesnym częstomoczem oraz bólami w kroczu.

Terapia uderzeniowa

Leczeniem rzęsistkowicy zajmują się urolodzy, ginekolodzy lub wenerolodzy, którzy na podstawie wywiadu, badania podmiotowego oraz przeprowadzonych specjalistycznych badań laboratoryjnych stawiają diagnozę i ustalają sposób terapii.

Badania laboratoryjne służą wykluczeniu rzeżączki i innych nierzeżączkowych zakażeń dolnych odcinków dróg moczowo - płciowych oraz wykryciu pierwotniaków np. w wymazach pobranych bezpośrednio z pochwy (ocenianych w mikroskopie kontrastowo - fazowym oraz w hodowlach pierwotniaków na specjalnych pożywkach).

Leczenie rzęsistkowicy polega na podawaniu doustnie pochodnych imidazolu: metronidazolu, tinidazolu, ornidazolu. Stosuje się terapię uderzeniową - lek jest podawany 1-3 - krotnie w ciągu doby. Ze względu na duże prawdopodobieństwo (prawie 100%) zarażenia partnera seksualnego, trzeba bezwzględnie przeprowadzić u niego leczenie. Jeśli kobieta bądź mężczyzna, u których wykryto zakażenie pierwotniakiem, mają kilku partnerów, należy ich wszystkich leczyć. Niezbędne jest przeprowadzenie badań kontrolnych po 3 tygodniach po zakończeniu kuracji.

Zwalczanie

Zakażenie pierwotniakiem jest trudne do zwalczenia z tego względu, że bezobjawowi nosiciele będący "siewcami" Trichomonas vaginalis nie są świadomi (nie mając objawów klinicznych choroby), że zarażają swoje partnerki/partnerów. Pierwotniaki niezwykle łatwo przenoszą się z człowieka zarażonego na zdrowego.

Bardzo dużą rolę w zapobieganiu chorobie odgrywa przestrzeganie podstawowych zasad higieny życia codziennegou, a przede wszystkim unikanie przygodnych kontaktów seksualnych. Ważne jest także stosowanie przez mężczyzn - partnerów seksualnych - prezerwatyw.

Niezbędne są stałe okresowe badania kontrolne u lekarza ginekologa.

Nie wolno bagatelizować objawów i zwlekać z udaniem się do lekarza. Rzęsistkowica jest chorobą w pełni uleczalną. Stosowane nowoczesne leki są preparatami skutecznymi.

rzęsistek, choroby kobiece

Komentarze

sliwa (niezweryfikowany) wt., 04/17/2012 - 22:18

Witam mam pytanie jeśli u mojej dziewczyny wykryto rzesistka i ja mam objawy i najprawdopodobniej mam tez go i boje sie isc do lekarza sa moze jakies tabletki zebym sam se to wyleczyl??
redaktor śr., 04/18/2012 - 10:57

ginekolog Twojej dziewczyny powinien wypisać na jednej recepcie również lek dla Ciebie.

Dodaj nowy komentarz