Choroby intymne

Choroby intymne

Posted by redaktor | Tags: Układy moczowy i płciowy |

Zagrożenia związane z życiem seksualnym kojarzą się na ogół z możliwością zarażenia się chorobami wenerycznymi lub wirusem HIV. Tymczasem ryzyko stanowią też inne schorzenia.

Błona śluzowa wyścielająca narządy płciowe to wrota infekcji i to nie tylko dla chorób wenerycznych, które od wieków kojarzone są z kontaktem seksualnym - kiła, rzeżączka, ale także schorzeń, które pozornie nie są wiązane z seksem, np. wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, opryszczka, cytomegalia.

Intymne okolice ciała kobiety są szczególnie narażone na zakażenie. Wynika to z ich budowy anatomicznej, funkcji życiowych, cyklicznych zmian hormonalnych, jakim podlegają. Dlatego częściej niż mężczyźni są narażone na schorzenia przenoszone drogą płciową.

W przypadku ludzi podejmujących życie płciowe tylko stały związek z jedną osobą nie przynosi zagrożenia, pod warunkiem że obydwie osoby dotrzymują sobie wierności. Natomiast ryzyko przygodnych kontaktów może być znacznie zmniejszone (ale nie całkowicie wyeliminowane) przez stosowanie środków mechanicznych (prezerwatywy i kapturki naszyjkowe) oraz chemicznych.

Mechaniczne środki antykoncepcyjne zmniejszają ryzyko zakażenia, jak je prawidłowo stosować, z czego wybierać

Nie lekceważ tego! 
  • Objawy zakażenia w obrębie skóry i błony śluzowej narządów płciowych, wyciek z cewki moczowej, zmieniona wydzielina pochwowa bądź też wystąpienie jakichkolwiek objawów ogólnych, np. gorączki czy wysypki, to sygnał do natychmiastowej wizyty u lekarza.

  • Podejmowanie prób samoleczenia, wstyd przed wizytą u lekarza są niebezpieczne dla naszego zdrowia oraz dla partnera.

  • Musimy pamiętać, że podjęcie przez nas leczenia to tylko połowa sukcesu, leczony bowiem musi być także nasz partner.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

  • Szerzy się najczęściej przez zabrudzone strzykawki, zainfekowaną krew, ale także przez intymne kontakty.
  • Objawy zapalenia wątroby mogą się pojawić od 14 do 120 dni po zakażeniu pod postacią osłabienia, utraty apetytu, nudności, stanów podgorączkowych, bolesności. Żółtaczka nie zawsze występuje.
  • Infekcje można potwierdzić badaniami serologicznymi krwi.
  • W większości przypadków dochodzi do pełnego wyleczenia i eliminacji wirusa z organizmu, jednakże u części przypadków proces zapalny się przewleka, mogąc doprowadzić do marskości wątroby. W leczeniu stosuje się dietę wątrobową, eliminuje się potrawy i napoje drażniące. W przewlekłym zapaleniu konieczne jest leczenie specjalistyczne z zastosowaniem leków immunomodulujących.
  • Istnieje szczepionka, która chroni przed wirusem.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

  • Przebieg choroby jest podstępny i skryty. Okres wylęgania trwa około 50 dni.
  • Większość przypadków w początkowym okresie choroby przebiega bezobjawowo.
  • Takie objawy jak: osłabienie, brak apetytu, bóle stawowo-mięśniowe, stany podgorączkowe przypisuje się innym chorobom, np. przeziębieniom czy grypie. Tylko u około 10-25 % zakażonych występuje żółtaczka. Można również zaobserwować podniesienie stężenia enzymów wątrobowych - aminotransferaz.
  • Leczenie jest podobne do stosowanego w wirusowym zapaleniu wątroby typu B.
  • Większość osób zakażonych po kilkunastu latach cierpi na przewlekłe zapalenie wątroby, które może doprowadzić do jej marskości bądź też raka wątroby.
  • Do tej pory nie została odkryta szczepionka zabezpieczająca przed zachorowaniem.

Opryszczka narządów płciowych

  • Czynnikiem etiologicznym jest wirus herpers simplex. Zakażenie przenosi się drogą kontaktu seksualnego, możliwe jest również przeniesienie wirusa poprzez zabrudzone dłonie.
  • Wyróżniamy dwa typy wirusa: typ I powoduje pospolitą opryszczkę wargową, typ II - zmiany w obrębie narządów płciowych.
  • Wirus powoduje występowanie zmian drobnopęcherzykowych na granicy skóry i błony śluzowej. Zmianom może towarzyszyć pieczenie i swędzenie. Pęcherzyki po kilku dniach przysychają, tworząc suche krostki, które goją się samoistnie.
  • Zakażenie wirusem opryszczki płciowej jest bardzo niebezpieczne dla kobiety w ciąży, ponieważ może spowodować ciężkie powikłania u płodu.
  • Bardzo często obserwuje się nawroty opryszczki.
  • Leczenie polega na stosowaniu miejscowych maści wysuszających i odkażających. W cięższych przypadkach podaje się leki przeciwwirusowe, np. Zovirax.

Chlamydioza

  • Infekcja drobnoustrojami chlamydii to najczęstsza przyczyna niespecyficznego zapalenia układu moczowo-płciowego.
  • Objawami choroby są pieczenie i wodnisty wyciek z cewki moczowej, ale często ma ona przebieg bezobjawowy. U kobiety dodatkowo pojawia się częstomocz, upławy, nadżerka szyjki macicy.
  • Powikłaniem nieleczenia chlamydiozy może być zapalenie przydatków i najądrzy mogące prowadzić do bezpłodności.
  • Rozpoznanie stawiamy na podstawie badania okolic zmienionych chorobowo.
  • Leczenie polega na podawaniu antybiotyku.

Cytomegalia

  • Zakażenie cytomegalowirusem jest powszechne - przeciwciała antywirusowe w krwi występują u około 30-90% ludzi.
  • Najczęściej dochodzi do niego na drodze oddechowej, ale również jest to możliwe przez kontakt płciowy.
  • U zdrowych osób infekcja najczęściej przebiega bezobjawowo bądź ogranicza się do wystąpienia małocharakterystcznych objawów grypopodobnych, którym może towarzyszyć powiększenie wątroby i śledziony.
  • W większości przypadków choroba ma charakter samoograniczający, tzn. organizm w pełni radzi sobie z zakażeniem. Pomocne może być leczenie objawowe, np. podawanie leków przeciwgorączkowych.
  • Cytomegalowirus może być bardzo groźny dla płodu (gdy doszło do infekcji u matki) oraz dla osób z upośledzoną odpornością (np. w przebiegu AIDS lub białaczki).

Drożdżyca

Więcej o drożdżycy narządów rodnych czytaj tutaj

  • Najczęściej wywołują je drożdżaki Candida albicans (schorzenie to nazywa się też grzybicą).
  • Zwykle do choroby dochodzi na skutek nieprzestrzegania zasad higieny, jednak przyczyną zakażenia bywa też kontakt seksualny z chorym partnerem.
  • Typowymi objawami są: świąd, pieczenie, tkliwość pochwy i białe, gęste upławy. U mężczyzn przebieg najczęściej jest bezobjawowy, choć może wystąpić pieczenie cewki moczowej i zaczerwienienie żołędzi. Możliwe jest również zapalenie cewki moczowej, przydatków i gruczołu krokowego.
  • Rozpoznanie stawia się na podstawie charakterystycznych objawów, można też wykonać badanie mykologiczne.
  • Chorym podaje się środki przeciwgrzybicze miejscowo i ogólnie.

Rzęsistkowica

  • Powoduje ją pierwotniak rzęsistek pochwowy. U kobiet osiedla się w pochwie i jej przedsionku, w cewce i pęcherzu moczowym.
  • Najczęściej zakażenie następuje podczas stosunku płciowego, choć można zarazić się także przez wspólne używanie mokrych ręczników, bielizny, przyborów do mycia i urządzeń sanitarnych.
  • Zakażenie objawia się szarawą, pienistą wydzieliną o mocnym i nieprzyjemnym zapachu. Towarzyszy temu pieczenie, świąd i podrażnienie błony śluzowej pochwy oraz warg sromowych. U mężczyzn zakażenie może być skąpoobjawowe. Czasami występuje pieczenie i wyciek z cewki moczowej.
  • Rzęsistkowicę można rozpoznać na podstawie posiewu wydzieliny.
  • Leczy się ją antybiotykami.

Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego

  • Wywołuje ono powstanie zmian w okolicy narządów płciowych, które mają postać brodawkowatych, kalafiorowatych, przerosłych tworów, zwanych kłykcinami kończystymi. Opisane zmiany występują po 30-90 dniach po kontakcie z zakażoną osobą.
  • Czynnikami sprzyjającymi zakażeniu jest maceracja błon śluzowych, obniżenie odporności, ciąża.
  • Skutkiem nieleczenia zmian chorobowych u kobiet może być powstanie stanów przednowotworowych szyjki macicy.
  • Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu charakterystycznych zmian.
  • Leczenie niewielkich zmian polega na stosowaniu miejscowych środków osuszających, natomiast mniejsze zamrażamy płynnym azotem, niszczymy za pomocą lasera bądź też usuwamy chirurgicznie.
infekcje intymne, WZW, choroby kobiece

Dodaj nowy komentarz