Krwawienia po menopauzie

Krwawienia po menopauzie

Posted by redaktor | Tags: Senior, Układy moczowy i płciowy |

Krwawienia i plamienia, które pojawiają się po menopauzie, mogą być sygnałem poważnej choroby.

Klimakterium to okres zmian w organizmie kobiety oznaczający koniec jej płodności i charakteryzujący się pojawianiem objawów starzenia. Menopauza jest ostatnią miesiączką w życiu. Zazwyczaj kobieta nie ma po niej już żadnych krwawień, jednak jeszcze przez 6-12 miesięcy po menopauzie mogą nastąpić (ale nie muszą) nieregularne, samoistne krwawienia z dróg rodnych.

Jeżeli jednak pojawiają się one po upływie 6-12 miesięcy, są nieprawidłowe i wymagają wyjaśnienia przez lekarza. Po ich zauważeniu należy natychmiast zgłosić się do ginekologa.

Oczywiście, nie dotyczy to kobiet przyjmujących hormonalną terapię zastępczą (HRT - hormone replacement therapy) w formie sekwencyjnej, która wywołuje regularne krwawienia spowodowane odstawieniem leków, przypominające miesiączkę. Te krwawienia są oczekiwane i nie wzbudzają niepokoju.

Jakie przyczyny?

  • Najczęstszą przyczyną krwawień po menopauzie (w 35-50% przypadków) może być nowotwór trzonu macicy, czyli nieprawidłowy rozrost komórek błony śluzowej macicy (endometrium) lub szyjki macicy. Do rozwoju raka endometrium szczególnie predysponuje otyłość, a także takie choroby jak cukrzyca i nadciśnienie tętnicze. Nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych mogą powodować również nowotwory jajnika.
  • Innym powodem krwawień pomenopauzalnych mogą być mięśniaki macicy, polipy szyjki macicy, przerosty i polipy endometrium, będące stanami przednowotworowymi, powstające w wyniku niezrównoważonych stężeń hormonów.
  • Zdarzają się również plamienia, a nawet obfite krwawienia spowodowane zmianami zanikowymi endometrium, w wyniku obnażenia zakończeń naczyń krwionośnych pod błoną śluzową macicy.
  • Zapalenie zanikowe pochwy spowodowane zanikiem fałd błony śluzowej na skutek braku estrogenów powoduje jej wrażliwość nawet na niewielkie urazy. Krwawienia mogą również powstać w wyniku uszkodzeń mechanicznych pochwy wywołanych wypadaniem narządu rodnego, a także obcieraniem przez bieliznę cienkiego, zanikowego nabłonka pochwy oraz podczas masturbacji wskutek wprowadzania do pochwy ciał obcych.
  • Rzadziej nieprawidłowe krwawienia mogą wystąpić u kobiet z wysokim ciśnieniem tętniczym krwi czy też zaburzeniami krzepnięcia.
  • Niekiedy krwawienia z dróg moczowych (cewki i pęcherza moczowego) czy też dolnych odcinków przewodu pokarmowego (guzki krwawnicze - "hemoroidy", polipy, nowotwory) są błędnie interpretowane przez kobietę jako krwawienia z dróg rodnych (ze względu na ich bliskość anatomiczną). Przyczynę krwawienia może wówczas stwierdzić lekarz za pomocą badania ginekologicznego.

Konieczne badania

Podstawowym badaniem w przypadku wystąpienia krwawień jest badanie ginekologiczne (we wzierniku i dwuręczne). Ginekolog powinien także zlecić USG przezpochwowe narządu rodnego z dokładną oceną endometrium i jajników. Konieczna jest również biopsja błony śluzowej macicy: rysowa lub ssąca (polegająca na pobraniu wycinka błony zmienionej chorobowo) lub wyłyżeczkowanie szyjki i jamy macicy, popularnie zwane czyszczeniem.

Bardzo pomocna jest również histeroskopia, czyli badanie endoskopowe jamy macicy, podczas którego ogląda się jej powierzchnię za pomocą aparatu optycznego (endoskopu) wprowadzonego do jamy macicy.

Należy przy tym pamiętać, że proces nowotworowy w obrębie narządu rodnego może wykluczyć tylko badanie histopatologiczne, czyli badanie mikroskopowe pobranej tkanki. Pozostałe badania są jedynie dodatkowe i wspomagają diagnostykę.

Sposoby leczenia

Leczenie jest uzależnione od przyczyny krwawienia.

  • W przypadku zmian nowotworowych konieczne jest leczenie onkologiczne, operacyjne lub chemio- czy radioterapia.
  • Przerosty błony śluzowej macicy, również polipowate, wymagają leczenia hormonalnego i kontrolnego badania histopatologicznego po 3-6 miesiącach terapii.
  • Krwawienia zanikowe lub czynnościowe podczas HRT eliminuje się, weryfikując dawkę lub sposób podawania hormonów.
  • Czasami jednak - mimo leczenia farmakologicznego - nie uzyskuje się poprawy i wówczas jedynym skutecznym postępowaniem jest usunięcie narządu rodnego.

Zachowaj ostrożność!

Nieprawidłowe krwawienia pomenopauzalne mogą wystąpić u każdej kobiety w okresie przekwitania, niezależnie od tego, czy stosuje hormonalną terapię zastępczą, czy też nie. Dlatego ważne jest to, aby wszystkie kobiety w okresie okołomenopauzalnym - mimo wieku, zmniejszonej aktywności seksualnej i braku dolegliwości - systematycznie odwiedzały ginekologa co najmniej raz na 6 miesięcy.

Pamiętać trzeba także o badaniu cytologicznym wykonywanym raz w roku. Pozwoli to uniknąć lub przynajmniej zmniejszy możliwość wystąpienia procesu nowotworowego, a poza tym leczenie wcześnie rozpoznanego procesu rozrostowego jest znacznie łatwiejsze oraz skuteczniejsze. Umożliwia kobiecie doczekanie późnej starości i cieszenie się dobrym zdrowiem.

Czy estrogeny wpływają na chorobę Alzheimera?

Problem wpływu estrogenów na stan zdrowia umysłowego oraz na choroby mózgu, takie jak choroba Alzheimera czy Parkinsona, od dawna jest przedmiotem dyskusji i badań naukowców. Co pewien czas ukazują się nowe doniesienia naukowe. Na razie nie stwierdzono z całą pewnością, że związek taki istnieje, a nawet ukazuje się coraz więcej informacji o badaniach, które zawierają odpowiedź negatywną na tak postawione pytanie.

Fakt, że na chorobę Alzheimera choruje więcej kobiet niż mężczyzn, sugeruje związek choroby z pojawiającym się z wiekiem niedoborem estrogenów. Z drugiej jednak strony, większą częstotliwość występowania choroby Alzheimera u kobiet można też tłumaczyć tym, że średnio żyją dłużej niż mężczyźni.

Niedawno ukazał się raport z badań naukowców amerykańskich z Kalifornii, opublikowany w "Journal of the American Medical Association", w którym nie uzyskano potwierdzenia tezy, że podawanie estrogenów kobietom w późnym okresie pomenopauzalnym poprawia ich funkcjonowanie umysłowe, nastrój, pamięć, uwagę, sprawność językową czy funkcje motoryczne.

Wprawdzie wcześniej ukazały się informacje ("Klinika ffx" nr 1/2000) o badaniach uczonych holenderskich, którzy twierdzili, że przyjmowanie estrogenów w okresie przedmenopauzalnym zmniejsza ryzyko wczesnego występowania choroby, jednak uczeni z Kalifornii twierdzą, że jeśli dewastująca mózg choroba powstała, to przyjmowanie hormonu nie przynosi już żadnej korzyści.

Wydaje się, że wiele pytań pozostaje jeszcze bez odpowiedzi, m.in.: czy podawanie estrogenów we wczesnym okresie pomenopauzalnym może zapobiec chorobie lub opóźnić jej pojawienie się, czy istnieje związek pomiędzy wahaniami stężenia estrogenów na przestrzeni życia kobiety a jej zdolnościami intelektualnymi w różnych okresach jej życia?

Można się spodziewać, że dalsze badania dostarczą pewniejszych odpowiedzi na te pytania. Wiadomo, że w różnych ośrodkach na świecie trwają intensywne prace badawcze.

menopauza

Dodaj nowy komentarz