Rzodkiew i rzodkiewka

Rzodkiew i rzodkiewka

Posted by redaktor | Tags: Metabolizm i odżywianie |

Rzodkiew ma wiele właściwości leczniczych: poprawia trawienie, czynności wątroby, a sok z rzodkwi wpływa korzystnie na porost włosów.

Rzodkiewki są polecane osobom cierpiącym na niedokrwistość, a także stosującym diety odchudzające.

Rzodkiewka i rzodkiew są bardzo bliskimi kuzynkami. Należą do jednego rodzaju botanicznego: rzodkiew zwyczajna (Raphanus sativus), a ich właściwości smakowe, odżywcze i lecznicze były znane i wykorzystywane już w okresie starożytności.

Rzodkiew

Ojczyzną rzodkwi jest Azja Wschodnia, najprawdopodobniej Chiny. Tam też do dzisiaj jest ona jednym z najpopularniejszych warzyw. Rzodkiew była również uprawiana w starożytnym Egipcie oraz Grecji i Rzymie. Na bazarach i straganach spotkać możemy rzodkiew białą, często zresztą myloną przez sprzedawców z rzepą, oraz rzodkiew czarną. Rzodkiew w zależności od odmiany ma bardzo zróżnicowane kształty: od prawie okrągłych przypominających nieco buraki cukrowe, do mocno wydłużonych o kształcie zbliżonym do pietruszki. Rzodkiew należy do warzyw dość zasobnych w witaminę C. Jej korzeń zawiera średnio ok. 25 mg tej witaminy w 100 g produktu. Jest również dość dobrym źródłem witaminy B1 oraz takich składników mineralnych jak potas, wapń, siarka i magnez.

Rzodkiew czarna oprócz tego, że jest produktem spożywczym, przede wszystkim należy do roślin o niezwykle cennych właściwościach leczniczych. Jej korzenie zawierają wiele substancji działających bakteriobójczo, takich jak glikozydy izosiarkocjanowe i olejki eteryczne, które niszczą wiele szkodliwych bakterii w przewodzie pokarmowym. Im przede wszystkim rzodkiew zawdzięcza swój dość ostry smak. Warzywo to dzięki dużej zawartości siarki bardzo korzystnie wpływa na porost włosów. Powszechnie znana jest kuracja polegająca na wcieraniu we włosy soku z rzodkwi, zalecana przy wypadaniu włosów lub znacznym ich osłabieniu. Uprzedzamy jednak, że stosowanie jej wymaga znacznej wytrwałości, sok z rzodkwi bowiem powoduje dość mocne pieczenie skóry. Rzodkiew wykazuje również inne korzystne działania lecznicze: poprawia trawienie i łaknienie oraz czynności wątroby i dróg żółciowych.

Przemysł farmaceutyczny wykorzystuje ją do produkcji szeregu leków stosowanych w dolegliwościach wątroby, takich jak popularny raphacholin (nazwa leku pochodzi od łacińskiej nazwy tego warzywa). Należy jednak pamiętać, że rzodkiew, podobnie jak leki z niej otrzymane, jest przeciwwskazana przy ostrym zapaleniu wątroby oraz ostrych nieżytach żołądka, jelit i nerek.

Rzodkiewka

Ojczyzną rzodkiewki, podobnie jak rzodkwi, są Chiny. Jej delikatny smak docenili już Egipcjanie, gdzie była przysmakiem faraonów. W średniowieczu uchodziła za środek wpływający na jasność umysłu i korzystnie regulujący trawienie. Rzodkiewka swą popularność zawdzięcza nie tylko oryginalnemu smakowi, ale również atrakcyjnemu wyglądowi. Uprawianych jest wiele odmian rzodkiewki różniących się znacznie ostrością smaku, wielkością oraz kształtem i kolorem. Możemy więc spotkać rzodkiewkę czerwoną, czerwono-białą (chyba najpopularniejszą w naszym kraju), a nawet czarną i białą.

Rzodkiewka dostarcza po trochu większości witamin i składników mineralnych. Jest ona, podobnie jak rzodkiew, dość dobrym źródłem witaminy C: 100 g rzodkiewek dostarcza 20,6 mg tej witaminy. Oprócz tego dostarcza również niewielkich ilości witaminy B1, B2 i PP oraz takich składników mineralnych jak żelazo (0,8 mg/100 g produktu), wapń, siarka, magnez, miedź i mangan. Zestawienie w jednym produkcie żelaza, miedzi i manganu może korzystnie wpływać na procesy krwiotwórcze w organizmie, dlatego rzodkiewki są polecane osobom cierpiącym na niedokrwistość. O rzodkiewkach, z racji ich niewielkiej kaloryczności, powinny pamiętać również osoby z nadwagą, stosujące diety odchudzające. 100 g rzodkiewek (7 średnich sztuk) dostarcza bowiem tylko14 kcal.

Rzodkiewki najczęściej jemy na surowo, dzięki czemu zachowują w pełni swą wartość odżywczą. Nie każdy jednak wie, że z młodych rzodkiewek nie należy obrywać listków i łodyżek, które również są źrodłem wielu witamin i składników mineralnych. Możemy śmiało jeść je razem z nimi, czyli jak niektórzy smakosze określają "wraz z serduszkiem". Rzodkiewki można chrupać w całości (wspaniale smakują również jeśli delikatnie umoczymy je w majonezie) oraz dodawać starte lub pokrojone do surówek. Stanowią wtedy doskonały element dekoracyjny, upiększając zielone zwykle sałatki. Nacinając rzodkiewki ozdobnie i wkładając je do lodówki, aby utrwalić uzyskany kształt, otrzymujemy piękną dekorację półmisków. Niektórzy także podają rzodkiewki w odmienny sposób: gotowane i polane masłem z tartą bułką.

***

Sałata z rzodkiewką

Główka sałaty,
pęczek rzodkiewek,
pęczek szczypiorku,
ogórek,
3 duże pieczarki,
4 łyżki oleju sojowego,
2 łyżki octu winnego,
sól,
pieprz,
cukier.

Wszystkie warzywa dokładnie umyć i osuszyć. Pieczarki oczyścić, umyć i pokroić w cieniutkie plasterki. Ogórek obrać i również pokroić w plastry, podobnie rzodkiewki. Liście sałaty porwać na mniejsze kawałki, szczypiorek drobno posiekać, połączyć z innymi warzywami. Wszystkie składniki wymieszać. Do octu dodać olej i mieszać aż powstanie gładki sos. Następnie dodać do smaku przyprawy. Warzywa polać sosem tuż przed podaniem ich na stół.

warzywa, świadome żywienie

Komentarze

Beerman (niezweryfikowany) ndz., 12/09/2012 - 19:32

Stosowanie rzodkiewki w diecie ślubnej jest nieodzowne. Polecam! Bardzo zdrowa i dobra. Rzodkiewka to jest to :)

Dodaj nowy komentarz